Łagodne schorzenia gruczołu piersiowego

Każda zmiana chorobowa w obrębie sutka wzbudza niepokój o rozwój raka piersi. Guzy sutka są najczęstszymi schorzeniami u kobiet, zarówno u młodych w okresie dojrzewania jak i u starszych. Trudno wytyczyć granicę pomiędzy zmianami łagodnymi a nowotworami złośliwymi. Wynika stąd konieczność stałej czujności, bo dopiero dokładne badania, połączone z diagnostyką, umożliwiają właściwe rozpoznanie. Chociaż w ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowań na raka sutka, to większość zmian w gruczole piersiowym ma charakter łagodny.

Wyróżnia się następujące nienowotworowe schorzenia piersi.

Zwyrodnienie włóknisto-torbielowate sutka (mastopatia) – zwłóknienie włóknisto-torbielowate jest najczęstszym schorzeniem sutka, polegającym na łagodnym rozroście tkanek tego gruczołu. U podłoża tej choroby leżą zwykle zaburzenia hormonalne. Zmiany mogą dotyczyć fragmentu piersi lub mieć charakter rozlany, zwykle obustronny. Występują u kobiet w wieku rozrodczym. Większość kobiet z mastopatią skarży się na bolesność sutka, wyczuwalne stwardnienie, uczucie ciężkości i napięcia sutka. U młodych kobiet dolegliwości często mają związek z drugą połową cyklu miesięcznego. Na początku procesu powstają zgrubienia w kształcie guzków. W późniejszym okresie choroby mogą się z nich utworzyć torbiele wypełnione płynem. Postępowanie terapeutyczne polega przede wszystkim na wykonaniu badań obrazowych tj. USG i mammografii. U niektórych chorych nakłuwa się i opróżnia bolesne torbiele. U części kobiet stosuje się leczenie hormonalne. Podejrzane o raka ogniska weryfikuje się za pomocą biopsji. Sama mastopatia nie predysponuje do powstania raka, ale obecność zmian włóknistych i torbielowatych może utrudniać wykrycie wczesnego procesu nowotworowego, zarówno badaniem fizykalnym jak i badaniami obrazowymi.

Gruczolakowłókniak – występuje najczęściej u dziewcząt i młodych kobiet, ale spotyka się go też u kobiet po menopauzie. Przyjmuje postać dobrze odgraniczonego, ruchomego, twardego guza, niesprawiającego żadnych dolegliwości. Guzek rośnie wolno, ale może osiągać duże rozmiary. Leczenie polega na chirurgicznym usunięciu guza.

Brodawczaki sutka – są niezłośliwymi guzami wywodzącymi się z komórek nabłonka przewodów mlecznych. W 75% przypadków zlokalizowane są w dużych przewodach mlecznych, częściej pojedynczo, ale zdarzają się też w postaci mnogiej, zwłaszcza te położone na obwodzie sutka. Brodawczaka można „podejrzewać”, gdy z brodawki wycieka krwista wydzielina. Może też być wyczuwalne stwardnienie brodawki. Ponieważ zarówno na podstawie mammografii, jak i badania biopsyjnego można nie odróżnić brodawczaka od wczesnego raka sutka, wycina się podejrzany fragment gruczołu i wykonuje badanie histologiczne. Częstość występowania raka po wycięciu brodawczaka wynosi około 5%, a nawet więcej w przypadku zmian mnogich. Dlatego po wycięciu chora pozostaje pod kontrolą lekarską.

Guz liściasty – to zmiana dość rzadka, występująca zwykle jednostronnie u dojrzałych kobiet. Skóra i brodawka mogą być zniekształcone w wyniku ucisku przez guz, ale nigdy nie obserwuje się ich naciekania. Guzy te często są trudne do odróżnienia od gruczolakowłókniaków w badaniach obrazowych, jak i biopsyjnych. Dopiero badanie mikroskopowe wyciętego w całości guza potwierdza rozpoznanie. Na podstawie tego badania stwierdzono, że istnieją trzy postacie guza: niezłośliwa, graniczna oraz złośliwa, w związku z tym różne jest postępowanie lecznicze i rokowanie. Leczenie polega na chirurgicznym wycięciu guza.

Tłuszczaki – objawiają się jako duże, miękkie, podskórnie położone guzy. Są one niebolesne i niegroźne, często usuwane z powodów kosmetycznych.

Zapalenie i ropień sutka – jest często związane z okresem karmienia piersią (połogowe zapalenie sutka). Przyczyną stanu zapalnego jest zatkanie jednego z przewodów mlecznych zgęstniałą wydzieliną. Prowadzi to do zastoju pokarmu, który staje się pożywką dla bakterii. Pojawia się ból i stwardnienie sutka, zaczerwienienie i nadmierne ocieplenie skóry, a czasami objaw „skórki pomarańczy”. Często występuje bolesne powiększenie węzłów chłonnych pachy, gorączka i złe samopoczucie. Połogowe zapalenie sutka cofa się samoistnie tylko u 15% kobiet. W innych przypadkach konieczne jest leczenie antybiotykami. Postęp choroby doprowadza do tworzenia się ropni pod skórą i otoczką, w miąższu gruczołu lub nawet poza gruczołem. Jedynym sposobem leczenia jest chirurgiczne nacięcie i opróżnienie ropnia.
Zapalenie i ropień sutka niezwiązane z połogiem występują rzadko. Są one wywołane zakażeniem bakteryjnym, rozpoczynającym się w okolicy otoczki. Choroba objawia się bolesnością piersi niezwiązaną z cyklem, wciąganiem brodawki, wyciekiem z brodawki, guzem zapalnym lub ropniem wyczuwalnym pod otoczką, a także przetoką ropną (czyli nieprawidłowym kanalikiem łączącym ropień ze skórą w innym miejscu niż ujścia przewodów mlecznych). Typowe leczenie to nakłuwanie lub nacinanie i opróżnianie ropnia z podawaniem antybiotyków, ale często choroba nawraca i konieczne jest wycięcie zmienionego fragmentu gruczołu.
Wszystkie zmiany, określane łagodnymi schorzeniami piersi, wymagają zawsze wyjaśnienia, czy nie mamy do czynienia z najgroźniejszą chorobą sutka, jaką jest rak.

Anna Wągrowska, Pielęgniarka Medycyny Pracy

Strywald Blisko Ciebie

Podziel się na:
  • Facebook
  • email
  • Blogger.com
  • Twitter
  • Blip
  • Dodaj do ulubionych
  • Gadu-Gadu Live
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Wykop

Brak komentarzy.

Dodaj komentarz

*